Czy pies może jeść sezam? Co mówią źródła

Opublikowano Aktualizacja 3 min czytania

Sprawdzone źródła nie opisują zatrucia sezamem u psów, ale brak opisu to nie dowód bezpieczeństwa. Sezam nie jest potrzebny w diecie psa, a nasiona są bardzo tłuste. Groźniejsze bywa to, w czym sezam się znajduje: sól, czosnek, cebula czy ksylitol.

Co mówią źródła o sezamie

Sezam nie występuje na liście ludzkich produktów, których ASPCA (amerykańskie towarzystwo ochrony zwierząt) zaleca unikać w żywieniu zwierząt. Lista nie jest wyczerpująca, więc brak sezamu na niej nie oznacza gwarancji bezpieczeństwa, a jedynie brak udokumentowanego zagrożenia toksycznego.

Nasiona sezamu są za to bardzo kaloryczne. Według bazy USDA FoodData Central 100 g suszonych, całych nasion to 573 kcal i 49,7 g tłuszczu. ASPCA przy orzechach (migdały, pekany, orzechy włoskie) pisze, że ich duża zawartość tłuszczu może powodować wymioty, biegunkę i u części zwierząt zapalenie trzustki. Sezam nie jest orzechem, więc to nie dowód, ale przy tak dużej zawartości tłuszczu rozsądnie traktować go ostrożnie.

Ile sezamu można podać psu

Żadne ze sprawdzonych źródeł nie podaje bezpiecznej ilości sezamu dla psa, dlatego nie podaję łyżeczek ani szczypt. Merck Veterinary Manual wskazuje ogólną zasadę dla przysmaków: łączna dzienna ilość przysmaków powinna dawać mniej niż 10% całkowitego dziennego spożycia energii, ponieważ większość z nich nie jest kompletna i zbilansowana. Ten sam podręcznik zaznacza, że suplementy żywieniowe nie są konieczne i w niektórych przypadkach mogą szkodzić. Sezam nie jest więc dodatkiem, który pies musi dostawać; jeśli już, to jako sporadyczny przysmak mieszczący się w tym limicie.

Sezam w gotowych produktach

Pies najczęściej dostaje sezam w pieczywie, słodyczach albo daniach z kuchni azjatyckiej i to te dodatki bywają groźniejsze od samych ziaren. ASPCA opisuje kilka z nich:

  • cebula, czosnek i szczypiorek mogą powodować podrażnienie przewodu pokarmowego i uszkodzenie czerwonych krwinek, a w konsekwencji niedokrwistość;
  • nadmiar soli powoduje zwiększone pragnienie i oddawanie moczu, a przy większych ilościach wymioty, biegunkę, drżenia i drgawki;
  • surowe ciasto drożdżowe może w żołądku wzdąć się i wytwarzać alkohol;
  • ksylitol, słodzik dodawany m.in. do gumy do żucia, cukierków i wypieków, może wywołać hipoglikemię i uszkodzenie wątroby.

Merck Veterinary Manual podaje, że objawy po zjedzeniu ksylitolu (wymioty, osłabienie, zaburzenia koordynacji, drgawki) mogą pojawić się już po 30 minutach, ale przy niektórych produktach dopiero po 12-18 godzinach. Objawy uszkodzenia wątroby mogą według tego źródła wystąpić dopiero po 24-48 godzinach. Dlatego przed podaniem czegokolwiek ze słodkiej przekąski sezamowej sprawdź skład, a jeśli ksylitol jest na liście, nie czekaj na objawy.

Trzustka i tłuszcz

Według Merck Veterinary Manual za częsty czynnik ryzyka zapalenia trzustki u psów uważa się zjadanie śmieci, dużych ilości resztek ze stołu i innego nieodpowiedniego jedzenia. U psa z łagodnym zapaleniem trzustki podręcznik zaleca dietę niskotłuszczową i niskotłuszczowe przysmaki. Skoro sezam jest tak tłusty, nie podawaj go psu, który chorował na trzustkę, ma nadwagę albo jest na diecie leczniczej, chyba że lekarz weterynarii zdecyduje inaczej.

Źródła