Jack Russell Terrier - charakter, wielkość, pielęgnacja i zdrowie

Opublikowano Aktualizacja 6 min czytania
Głowa Jack Russell terriera z białą sierścią i brązowymi łatami, w szarych szelkach, na tle zielonej trawy

Jack Russell Terrier to mały (25-30 cm w kłębie, ok. 5-6 kg), bardzo aktywny terier wyhodowany do pracy przy polowaniu na lisy. Jest odważny, czujny i ma silny popęd łowiecki, więc najlepiej czuje się u opiekuna, który zapewni mu codzienny ruch, zajęcie dla głowy i spacery na smyczy tam, gdzie może coś zwęszyć. W brytyjskich danych weterynaryjnych to jedna z najdłużej żyjących ras.

Jack Russell terrier o białej sierści z rudymi i czarnymi łatami na głowie, w czerwonych szelkach, na tle trawy

Pochodzenie i różnica wobec Parson Russell Terriera

Rasa wywodzi się z Anglii, gdzie w XIX wieku pastor John Russell prowadził linię terierów lisich, które miały biec ze sforą psów gończych i wejść do nory, by wypłoszyć lisa. Z tej linii powstały dwa typy o podobnych wzorcach, różniące się głównie wysokością i proporcjami.

  • Jack Russell Terrier (wzorzec FCI nr 345): niższy, sylwetka lekko wydłużona, prostokątna. Idealna wysokość 25-30 cm. Wzorzec jako kraj rozwoju rasy podaje Australię.
  • Parson Russell Terrier (wzorzec FCI nr 339): wyższy i bardziej kwadratowy, idealnie 36 cm u psów i 33 cm u suk.

Rozróżnienie ma znaczenie przy czytaniu poradników: amerykański AKC nie prowadzi Jack Russella jako osobnej rasy, opisuje tylko Parson Russella. Brytyjski Royal Kennel Club uznał Jack Russell Terriera oficjalnie w 2016 roku. Część danych zdrowotnych poniżej pochodzi z opisów Parson Russella i jest tak oznaczona.

Wygląd, wielkość i szata

Według wzorca FCI to mocny, zwinny terier o elastycznym tułowiu średniej długości. Masa ciała ma odpowiadać mniej więcej 1 kg na każde 5 cm wzrostu, czyli pies o wysokości 25 cm waży ok. 5 kg, a 30-centymetrowy ok. 6 kg. Oczy są małe, ciemne i migdałowe, nos czarny, uszy załamane lub zwisające.

Szata występuje w trzech odmianach: gładkiej, łamanej (pośredniej) i szorstkiej. Ma być odporna na pogodę i nie wolno jej przerabiać trymowaniem tak, by udawała inną odmianę. W umaszczeniu dominuje biel z czarnymi i/lub podpalanymi łatami, od jasnopłowych po kasztanowe.

Charakter i popęd łowiecki

Wzorzec FCI opisuje Jack Russella jako żywego, czujnego i aktywnego teriera, śmiałego i nieustraszonego, przyjaznego, ale spokojnie pewnego siebie. Wzorzec uznaje zbyt agresywne lub zbyt lękliwe psy za dyskwalifikowane, ale to kryterium oceny psów wystawowych i hodowlanych, a nie gwarancja charakteru konkretnego szczeniaka.

Terier był hodowany do ścigania zwierzyny nad ziemią i pod ziemią, a wzorzec wprost wymienia zdolność do wchodzenia w nory. W domu oznacza to skłonność do węszenia w każdej dziurze i do pogoni. AKC w opisie Parson Russella zaleca spacery na smyczy, bo przy silnym popędzie łowieckim pokusa pościgu może okazać się silniejsza niż przywołanie. To realne ryzyko ucieczki w pogoni za kotem, zającem czy ptakiem.

Co do dzieci: AKC pisze o Parson Russellu, że dobrze zsocjalizowany jest wspaniałym towarzyszem dzieci, ale nie zniesie złego traktowania, a jednocześnie przypomina, że psa zawsze należy nadzorować w kontakcie z małymi dziećmi. Zabawy dziecka z psem prowadź więc pod okiem dorosłego.

Ruch, praca umysłowa i szkolenie

Royal Kennel Club podaje dla Jack Russella zapotrzebowanie na ruch do godziny dziennie i zaznacza, że rasa mieszka dobrze także w mieszkaniu. AKC opisuje Parson Russella jako psa pełnego energii, dla aktywnego opiekuna, który nie zadowoli się długim leżeniem w kącie. Idealny dzień to długi spacer, na którym można obwąchać każdą norę i pień, plus zabawa w ogrodzie.

Te psy szybko się nudzą, dlatego krótkie, urozmaicone sesje szkoleniowe działają lepiej niż długie powtórki. AKC zaleca metody pozytywne (pochwała i nagroda za pożądane zachowanie) oraz konsekwencję i poleca rasę do sportów wymagających zwinności i szybkości, takich jak agility.

Pielęgnacja

Royal Kennel Club ocenia pielęgnację Jack Russella na raz w tygodniu i zaznacza, że pies linieje. AKC dla Parson Russella zaleca regularne szczotkowanie: szatę gładką rękawicą lub gęstą szczotką, szorstką szczotką z drucikami, a dłuższy włos szorstki trzeba skubać lub strzyc, żeby się nie filcował. Kąpiel raz w miesiącu zwykle wystarcza, pazury przycina się co miesiąc, a uszy sprawdza co tydzień.

Długość życia

W brytyjskim badaniu opartym na dokumentacji ponad 30 tys. psów zmarłych w latach 2016-2020 pod opieką lecznic pierwszego kontaktu (Teng i wsp., 2022) Jack Russell Terrier miał najdłuższą oczekiwaną długość życia od urodzenia spośród 18 badanych ras: 12,72 roku (95% CI 12,53-12,90; 1614 psów tej rasy). Tablica trwania życia dla tej rasy sięga do 19. roku życia. Royal Kennel Club podaje ogólnie ponad 10 lat, a AKC dla pokrewnego Parson Russella 13-15 lat.

Źródła