Czy pies może złamać ogon?

Opublikowano Aktualizacja 4 min czytania
Spaniel o długich kręconych uszach w swetrze, wokół dłonie z pędzlami

Tak, pies może złamać ogon. Ogon jest częścią kręgosłupa i składa się z kręgów, więc zdarza się to na przykład po upadku albo przytrzaśnięciu drzwiami. Opadający ogon nie zawsze jednak oznacza złamanie: bywa to także przeciążenie mięśni (zespół wiotkiego ogona), które zwykle mija samo, a odróżnić jedno od drugiego może dopiero lekarz weterynarii.

Jak dochodzi do złamania ogona

Według lek. wet. Katie Grzyb, autorki artykułu w serwisie PetMD, ogon psa jest częścią kręgosłupa: tworzą go kolejne kręgi, wokół których biegną mięśnie i nerwy. Do najczęstszych przyczyn złamania zalicza upadek oraz przytrzaśnięcie ogona drzwiami. Do zerwania lub silnego rozciągnięcia nerwów może dojść też wtedy, gdy ktoś pociągnie psa za ogon.

Objawy złamania to według PetMD widoczne załamanie lub przesunięcie ogona, obrzęk, ból przy dotyku, a czasem otwarta rana.

Złamanie czy zespół wiotkiego ogona

Zespół wiotkiego ogona (inaczej ogon pływacki, po angielsku acute caudal myopathy) wygląda groźnie, ale jest uszkodzeniem mięśni, a nie kości. Dr Jerry Klein, główny weterynarz AKC, porównuje go do skręcenia ogona. Powstaje zwykle po przeforsowaniu ogona w ciągu ostatniej doby, na przykład po pływaniu w zimnej wodzie, polowaniu, intensywnej zabawie, a czasem po długim przebywaniu w za ciasnej transporterce.

Merck Veterinary Manual opisuje nagłe zwiotczenie ogona, który zwisa od nasady albo odstaje poziomo na krótkim odcinku, a potem opada. Najczęściej dotyka psy myśliwskie, głównie pointery i labradory. Według tego źródła zespół ustępuje sam, a pełny powrót do zdrowia następuje w większości przypadków w ciągu kilku dni. AKC podaje, że objawy mijają zwykle w ciągu od dwóch do dziesięciu dni, a odpoczynek jest podstawą.

Ten sam artykuł AKC ostrzega, że pod wiotki ogon mogą podszywać się inne problemy: złamanie lub zwichnięcie ogona, kłopoty z dolnym odcinkiem kręgosłupa, zapchane gruczoły okołoodbytowe, infekcje skóry czy choroby prostaty u samców. Dlatego dr Klein odradza stawianie diagnozy na własną rękę.

Jak lekarz ustala przyczynę

AKC opisuje, że lekarz zbiera wywiad o początku objawów, ogląda i dotyka cały ogon oraz okolice miednicy i odbytu, a zdjęcia rentgenowskie pozwalają wykluczyć złamanie kręgów.

Jak leczy się złamany ogon

Według PetMD o sposobie postępowania decyduje miejsce złamania. Złamania przy czubku ogona zwykle goją się same, choć może zostać na nich trwałe zgrubienie. Złamanie przy nasadzie albo uszkodzenie nerwów po zmiażdżeniu kręgów, na przykład po przytrzaśnięciu drzwiami, może wymagać amputacji ogona. Nerwy czasem wracają do sprawności z upływem czasu, ale częściej uszkodzenie jest nieodwracalne.

W zespole wiotkiego ogona Merck opisuje stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych, zaznaczając, że opiera się ono na doświadczeniu, a nie na badaniach. AKC przypomina, że ludzkie leki przeciwzapalne są dla psów toksyczne, a leczenia nie wolno prowadzić bez lekarza. Leki i ich dawki dobiera lekarz weterynarii.

Czego nie robić w domu

  • Nie próbuj samodzielnie prostować ogona ani stawiać diagnozy na własną rękę: AKC odradza samodzielne diagnozowanie, bo pod wiotki ogon mogą się podszywać inne schorzenia, a złamanie wykluczają zdjęcia RTG.
  • Nie podawaj psu żadnych leków ani ludzkich środków przeciwzapalnych, które według AKC są dla psów toksyczne.
  • Nie czekaj, aż samo przejdzie, jeśli ogon jest skrzywiony, bolesny albo pies ma kłopot z załatwianiem się.

Przy ranie krwawiącej PetMD radzi owinąć ogon i zad ręcznikiem i jak najszybciej jechać do lecznicy. Do czasu wizyty pozwól psu odpoczywać, bo AKC wskazuje spokój i unikanie merdania jako podstawę powrotu do zdrowia.

Inny uraz: ogon rozbity przy merdaniu

Zbyt energiczne machanie ogonem może rozciąć skórę, gdy ogon uderza w ściany i meble. AKC nazywa to zespołem szczęśliwego ogona: dotyczy najczęściej psów o długich, cienkich, krótkowłosych ogonach, jak charty, a rana przy czubku jest trudna do wygojenia. Ten problem wymaga opieki weterynaryjnej, a w ciężkich lub przewlekłych przypadkach PetMD wspomina o amputacji dolnej części ogona.

Artykuł ma charakter informacyjny, a rozpoznanie i leczenie urazu ogona ustala lekarz weterynarii.

Źródła