Dlaczego pies chodzi bokiem? Przyczyny i kiedy do weterynarza

Opublikowano Aktualizacja 4 min czytania
Mały biało-rudy pies z wywieszonym językiem idący po trawie w parku

Pies chodzący bokiem (nazywany też „krabowaniem”) nie zawsze jest chory. U młodych psów o długich nogach bywa to etap wzrostu, który mija około roku, a czasem po prostu skutek źle dopasowanej szelki. Jeśli jednak ukośny chód pojawił się nagle, nie mija mimo zdjęcia szelki albo towarzyszy mu przechylona głowa, potykanie się lub ból, trzeba pokazać psa lekarzowi weterynarii.

Kiedy krabowanie bywa niegroźne

Według lekarza weterynarii piszącego w PetsRadar w większości przypadków pies idzie do przodu, tylko jego ciało jest wygięte tak, że zad ustawia się z boku. Do niegroźnych przyczyn należą:

  • Sprzęt. Źle dopasowana szelka albo smycz ograniczająca ruch mogą powodować chód „na ukos”. Sprawdź, czy pies krabuje także w domu, bez niczego na sobie.
  • Długie nogi młodego psa. Jeśli zaczęło się w wieku 4-8 miesięcy, a pies jest poza tym zdrowy, to zwykle faza, która mija około pierwszego roku. Autor zastrzega, że bez wizyty u lekarza nie da się wykluczyć dysplazji bioder.
  • Zachowanie. Część psów porusza się bokiem w geście uległości wobec innego psa, a suki w cieczce potrafią podchodzić do innych psów zadem.

Ten tekst opiera się na jednym artykule lekarza weterynarii. Kiedy nie masz pewności, czy to zachowanie, czy problem zdrowotny, wybierz konsultację.

Zdrowotne przyczyny chodzenia bokiem

Stawy biodrowe. AKC opisuje dysplazję stawów biodrowych jako stan, w którym głowa kości udowej i panewka nie pasują do siebie prawidłowo. Objawy to m.in. kołyszący chód, „królicze” skoki, sztywność, niechęć do wstawania, skakania i chodzenia po schodach, utrata masy mięśni uda. Objawy mogą pojawić się już u czteromiesięcznych szczeniąt. Choroba występuje częściej u dużych ras, ale może dotyczyć psa każdej wielkości.

Rzepka. Merck opisuje przemieszczenie rzepki jako zaburzenie rozwojowe. Charakterystyczne jest przerywane kulenie na tylną łapę, które mija po kilku krokach (chód „z przeskokiem”). Objawy zwykle pojawiają się przed ukończeniem pierwszego roku życia. Łagodne przypadki (stopień 1 i niektóre przypadki stopnia 2) leczy się zachowawczo, a przy umiarkowanym i ciężkim przemieszczeniu (stopnie 2-4) zwykle zaleca się operację.

Kręgosłup. Według AKC przepuklina dysku (IVDD) może dawać ból, niechęć do chodzenia, unikanie schodów, wygięty grzbiet, kulawiznę i ciągnięcie tylnych łap. Częściej dotyczy ras o długim tułowiu i krótkich nogach, jak jamnik, corgi czy basset, ale może wystąpić u każdego psa. PetsRadar zaznacza, że przy bólu szyi lub kręgosłupa pies szuka pozycji, która boli najmniej, i może iść bokiem; wtedy bywa też, że trzyma głowę nisko, wlecze łapy lub częściej się potyka.

Równowaga. Choroba przedsionkowa objawia się według AKC utratą równowagi, przechyleniem głowy, potykaniem, szybkimi ruchami gałek ocznych (oczopląs) i krążeniem w jedną stronę. Przyczyną bywa zapalenie ucha środkowego lub wewnętrznego, niedoczynność tarczycy, guzy lub urazy ucha, a gdy lekarz nie znajdzie przyczyny, rozpoznaje się idiopatyczny zespół przedsionkowy, najczęstszy u starszych psów. Przy ataksji, czyli zaburzeniu koordynacji ruchów, AKC wymienia też urazy, infekcje, stany zapalne i zatrucia.

Co zrobić do wizyty

Nagraj chód psa telefonem, bo w gabinecie objaw bywa niewidoczny, a lekarz łatwiej oceni ruch na filmie. Zapisz, od kiedy to trwa i kiedy się nasila. Przy podejrzeniu choroby przedsionkowej usuń z otoczenia zagrożenia, takie jak schody i śliskie podłogi (AKC). Lekarz zwykle zbiera wywiad, bada psa klinicznie i neurologicznie, może zlecić badania krwi, a przy podejrzeniu dysplazji rentgen stawów. Przy chorobie przedsionkowej leczenie zależy od przyczyny, a gdy pies poprawia się w ciągu pierwszych 2-4 dni, rokowanie jest dobre (AKC).

Poradnik ma charakter informacyjny, a diagnozę i leczenie ustala lekarz weterynarii.

Źródła