Dlaczego pies chrapie?

Biało-rudy pies śpi na szarym kocu w słońcu przy oknie

Chrapanie to hałas, który powstaje, gdy powietrze przeciska się przez zwężoną część dróg oddechowych. Przegląd w czasopiśmie Veterinary Medicine: Research and Reports opisuje, że przy niewielkiej niedrożności lekki stertor (chrapliwy odgłos oddechu) bywa jedynym łatwo wykrywalnym odchyleniem. Przyczyną może być budowa czaszki, nadwaga, stan zapalny nosa albo choroba krtani, dlatego znaczenie ma nie sam dźwięk, lecz to, czy chrapanie jest nowe, narasta i czy pies ma przy tym kłopoty z oddychaniem.

Rasy krótkoczaszkowe: chrapanie jako objaw BOAS

Zespół oddechowy psów krótkoczaszkowych (BOAS) wynika, według przeglądu z Veterinary Medicine: Research and Reports, z niedopasowania proporcji czaszki do tkanek miękkich w nosie i gardle, co utrudnia przepływ powietrza. Autorzy podają jako przykłady mopsy i buldogi francuskie, a przegląd z The Veterinary Quarterly dodaje buldogi angielskie i boston terriery. Do głównych zmian anatomicznych zaliczają zwężone nozdrza, wydłużone i pogrubione podniebienie miękkie oraz powiększony język.

Stertor opisano u psów krótkoczaszkowych zarówno na jawie, jak i we śnie, także razem z epizodami bezdechu sennego. Z ankiety cytowanej w The Veterinary Quarterly wynika, że około 75% ankietowanych (opiekunów psów ras krótkoczaszkowych i innych) uważało chrapanie, sapanie i głośny oddech za normalne dla ras krótkoczaszkowych. Autorzy zaznaczają, że takie przyzwyczajenie jest powszechne, a część psów, które wyglądają zdrowo, w rzeczywistości cierpi na przewlekłe niedotlenienie.

Nadwaga

Przegląd w Veterinary Medicine: Research and Reports wskazuje, że wysoka ocena kondycji ciała jest czynnikiem ryzyka BOAS i wiąże się z cięższymi objawami. Autorzy zalecają, by opiekunowie utrzymywali psy szczupłe, żeby nie nasilać objawów. Tekst odnosi to do psów z BOAS, więc nie wynika z niego, że nadwaga jest główną przyczyną chrapania u każdego psa. Plan redukcji masy ciała ustala lekarz weterynarii.

Nos i zatoki: stan zapalny, ciało obce, ropień zęba

Według Merck Veterinary Manual ostremu zapaleniu nosa u psa towarzyszą wypływ z nosa, kichanie, drapanie pyska łapą, stertor, oddychanie z otwartym pyskiem, a w ciężkich przypadkach sinica. Podręcznik zaznacza, że u psów alergiczne zapalenie nosa jest rzadkie, a pierwotne bakteryjne zapalenie nosa bardzo rzadkie. Wymienia też inne przyczyny: wdychany dym i drażniące gazy, ciała obce w jamie nosowej oraz ropień korzenia zęba sięgający do zatoki szczękowej.

Nagły, jednostronny wypływ z nosa, któremu może towarzyszyć drapanie pyska, sugeruje ciało obce. Przewlekły wypływ, który zaczął się po jednej stronie, a potem objął obie albo zmienił charakter ze śluzowo-ropnego na surowiczo-krwisty lub krwisty, może według Merck wskazywać na chorobę nowotworową lub grzybiczą. Rozpoznanie opiera się na wywiadzie, badaniu, obrazowaniu (zwłaszcza tomografii komputerowej), rynoskopii i biopsji.

Starszy duży pies: porażenie krtani

Merck Veterinary Manual opisuje porażenie krtani jako częste u psów, najczęściej nabyte u średnich i starszych psów ras dużych i olbrzymich, na przykład labradorów, seterów irlandzkich i dogów niemieckich. Objawy to suchy kaszel, zmiana głosu i hałaśliwy oddech, który z czasem przechodzi w wyraźną duszność przy stresie i wysiłku. Narastają powoli, zwykle przez miesiące lub lata. Potwierdza je laryngoskopia w lekkim znieczuleniu, a leczenie definitywne jest chirurgiczne.

Źródła