Dlaczego pies często sika? Przyczyny i objawy alarmowe

Opublikowano Aktualizacja 5 min czytania

Pies sika częściej niż zwykle, gdy ma podrażnione dolne drogi moczowe (zapalenie pęcherza, kamienie), gdy znakuje teren albo jest zestresowany, a czasem dlatego, że nie kontroluje oddawania moczu. Dr Jerry Klein, główny weterynarz AKC, radzi każdą zmianę wzorca sikania zgłosić lekarzowi. Pomaga ustalić, czy pies oddaje mocz częściej, czy w większej ilości, bo to różne problemy i różne przyczyny.

Częściej czy więcej - to nie to samo

AKC rozróżnia kilka zjawisk. Pollakiuria to potrzeba oddawania moczu częściej niż zwykle, nierzadko wiele razy w dzień i w nocy. Poliuria to wytwarzanie większej ilości moczu. Stranguria to parcie na mocz, a nietrzymanie moczu to jego mimowolny wyciek. O psie, który pije dużo wody i oddaje duże ilości moczu, piszemy osobno. Tutaj chodzi o psa, który wychodzi często, siada na chwilę i oddaje niewiele albo wcale.

Według dr. Kleina zdrowy dorosły pies potrzebuje się załatwić około trzech do pięciu razy dziennie. Szczenięta sikają częściej, bo więcej piją i mają mniejsze pęcherze, a suki w cieczce często częściej. Starsze psy mogą stać się niekontynentne. U psów lękliwych zmiana rutyny, na przykład przeprowadzka, może wywołać wypadki.

Zapalenie pęcherza i kamienie

Merck Veterinary Manual (wersja dla właścicieli) opisuje objawy bakteryjnego zapalenia pęcherza: częste, bolesne lub utrudnione oddawanie moczu, sikanie w nietypowych miejscach, czasem krew w moczu, bardziej widoczna pod koniec strumienia. AKC dodaje, że pies z zapaleniem pęcherza często przykuca, prze na mocz i oddaje niewielkie ilości moczu. Zakażenia dróg moczowych są częstsze u psów starszych i u suk. Zdarza się, że pies nie ma żadnych objawów, a zakażenie wychodzi przy rutynowym badaniu moczu. Do rozpoznania potrzebna jest próbka moczu, zwykle badanie ogólne i posiew. Leczenie to antybiotyki, o których doborze i czasie stosowania decyduje lekarz. Merck zaznacza, że zakażenia nawracające mogą świadczyć o chorobie podstawowej, którą trzeba znaleźć.

Kamienie moczowe to złogi minerałów, najczęściej struwitowe, szczawianowo-wapniowe lub moczanowe (Merck). Kryształy i bardzo małe kamienie zwykle nie dają objawów, natomiast większe złogi w dolnych drogach moczowych mogą utrudniać oddawanie moczu lub drażnić ścianę pęcherza i cewki, co prowadzi do bolesnego lub wolnego sikania i krwi w moczu. Jeśli lekarz wykryje złogi, plan leczenia, w tym ewentualną specjalną dietę lub zabieg, dobiera po rozpoznaniu rodzaju kamienia.

Inne przyczyny częstego sikania małymi porcjami

  • Choroby prostaty u samców. AKC wymienia łagodny rozrost, zapalenie i nowotwór, które mogą powodować częstsze oddawanie moczu. Według AKC około połowa niekastrowanych samców ma do 4. roku życia zmiany prostaty, często bez objawów.
  • Nowotwór pęcherza. AKC opisuje go jako stosunkowo rzadki; objawia się częstym oddawaniem małych ilości moczu, utrudnionym sikaniem i krwią w moczu.
  • Nietrzymanie moczu. To nie to samo co częste sikanie, bo pies traci mocz bez kontroli. AKC wskazuje niewydolność mechanizmu zwieracza cewki (USMI), która może dotyczyć nawet jednej na pięć wysterylizowanych suk, średnio około 2,9 roku po zabiegu, i powoduje wyciek zwłaszcza w spoczynku. Merck zalicza do przyczyn także niskie poziomy hormonów płciowych u kastrowanych psów i podrażnienie pęcherza. Leki dobiera lekarz weterynarii.
  • Stres i emocje. AKC wymienia lęk separacyjny i zachowania uległe jako powody wypadków. Merck opisuje też oddawanie niewielkiej ilości moczu przy podekscytowaniu.

Znakowanie terenu

Merck opisuje znakowanie jako oddawanie moczu lub kału w celu wysłania sygnału społecznego. Samce często unoszą łapę i oddają niewielkie ilości moczu na ogrodzenia, drzewa i inne przedmioty. Część psów znakuje po wejściu do nowego domu, by przykryć zapachy innych zwierząt. Najczęstsze jest u niekastrowanych samców, ale znakować mogą także suki i psy kastrowane. Merck zastrzega, że psy z chorobami mogą oddawać mocz w nieodpowiednich miejscach, więc przy nagłej zmianie warto wykluczyć przyczynę medyczną.

Co przygotować na wizytę

Zapisz, od kiedy pies sika częściej, czy oddaje mało, czy dużo moczu, jak wygląda mocz, czy pije więcej i czy dołączyły inne objawy. Powiedz lekarzowi o wszystkich lekach, które pies dostaje, bo Merck zwraca uwagę, że niektóre zwiększają ryzyko zakażeń dróg moczowych. Zapytaj, czy lekarz chce próbkę moczu z domu, bo do rozpoznania zapalenia pęcherza jest ona potrzebna (Merck).

Ten poradnik ma charakter informacyjny, a diagnozę i leczenie ustala lekarz weterynarii.

Źródła