Dlaczego pies dyszy w samochodzie?

Opublikowano Aktualizacja 4 min czytania
Uśmiechnięta kobieta w samochodzie trzymająca białego teriera siedzącego przy otwartym oknie

Pies dyszy w samochodzie z napięcia, ze strachu przed jazdą albo z nudności przy chorobie lokomocyjnej, i wtedy objawy zwykle ustępują po zatrzymaniu auta. Najgroźniejsza przyczyna to przegrzanie: wnętrze samochodu nagrzewa się szybko, a psu, który nie radzi sobie z oddawaniem ciepła, grozi udar cieplny. Odróżnia go to, że dyszenie jest bardzo intensywne i dochodzą do niego inne objawy, o których piszę niżej.

Dlaczego pies dyszy, kiedy jest mu za ciepło

Pies ma niewiele sposobów pozbywania się ciepła: dyszenie, rozszerzanie naczyń krwionośnych i - w niewielkim stopniu - pocenie się przez opuszki łap (AKC). Dyszenie jest więc normalne i samo w sobie nie świadczy o chorobie. Alarmujące jest dopiero dyszenie nadmierne albo szybkie, połączone z innymi objawami.

Stres i lęk przed jazdą

Merck Veterinary Manual opisuje, że u psów strach przed pojazdem może stać się reakcją warunkową: zwierzę ma objawy nawet w stojącym aucie. Jeśli pies ma objawy już przy wsiadaniu albo w stojącym samochodzie, przyczyną może być lęk, a nie ruch pojazdu, ale w nagrzanym, stojącym aucie pierwsza myśl powinna dotyczyć przegrzania. Pomaga wtedy przyzwyczajanie do auta (źródło wymienia modyfikację zachowania), a w trudniejszych przypadkach także leki uspokajające, które przepisuje lekarz weterynarii.

Choroba lokomocyjna

Choroba lokomocyjna powstaje, gdy mózg dostaje sprzeczne informacje z narządu równowagi w uchu wewnętrznym, z oczu oraz z mięśni i stawów. Organizm odpowiada reakcją stresową. Merck wymienia jako oznaki nudności: ślinienie, oblizywanie warg, skomlenie, niepokój (w tym dyszenie, kręcenie się w kółko) i ospałość. W cięższych przypadkach pojawiają się wymioty i biegunka. Objawy zwykle ustępują, gdy pojazd przestaje się poruszać, a w niektórych przypadkach pomaga stopniowe oswajanie z podróżowaniem.

Jeśli oswajanie nie wystarcza, leki dobiera lekarz weterynarii. Merck wymienia kilka grup: leki przeciwhistaminowe, pochodne fenotiazyny o działaniu przeciwwymiotnym i uspokajającym oraz maropitant, lek blokujący receptory NK-1, który źródło opisuje jako preferowany w chorobie lokomocyjnej psów. Dawkę i wybór preparatu ustala lekarz, nie podawaj psu własnych leków, także tych dla ludzi.

Przegrzanie w aucie

Samochód nagrzewa się szybciej, niż większość opiekunów zakłada. Według AKC wnętrze auta zaparkowanego przy 70°F (ok. 21°C) może osiągnąć 100°F (ok. 38°C) w 20 minut, a w bardzo gorące dni dojść do 140°F (ok. 60°C) w mniej niż godzinę. Uchylone okno niczego tu nie zmienia: AKC powołuje się na AVMA, według której zaparkowane auto z uchylonymi szybami nagrzewa się niemal tak samo szybko jak zamknięte.

Większe ryzyko dotyczy m.in. szczeniąt, psów starszych, otyłych, z chorobami przewlekłymi oraz ras krótkogłowych, a także psów z chorobami serca albo porażeniem krtani (AKC).

Jak ułatwić psu podróż

  • Nigdy nie zostawiaj psa w zaparkowanym aucie, nawet na krótko i z uchylonymi oknami. Jeśli zobaczysz cudzego psa w rozgrzanym samochodzie, zawiadom służby (AKC).
  • W razie postoju zostawaj z psem albo poproś o to drugą dorosłą osobę przy włączonej klimatyzacji.
  • Wożąc psa, używaj szelek, transportera lub klatki, bo pies bez zabezpieczenia może zasłaniać widoczność, blokować pedały i ucierpieć przy hamowaniu (AKC).
  • Oswajaj psa z autem etapami, np. od siedzenia w stojącym samochodzie po krótkie przejazdy.
  • Obserwuj oddech psa w upał, zwłaszcza u ras krótkogłowych.

Poradnik ma charakter informacyjny; diagnozę i leczenie ustala lekarz weterynarii.

Źródła