Legowisko dla psa - jak wybrać rozmiar, wypełnienie i typ

Opublikowano Aktualizacja 5 min czytania
Biały pies w różowych okularach w kształcie serc leży na posłaniu

Dobre legowisko jest na tyle duże, że pies może się na nim swobodnie wyciągnąć, podpiera jego ciało i ma pokrowiec, który da się co tydzień wyprać. Typ legowiska dobierasz do psa: starszemu lub z bólem stawów przyda się ortopedyczne z pianką, zmarzluchowi samonagrzewające, a psu lękliwemu legowisko z osłoną.

Po co psu własne legowisko

Według American Kennel Club psy śpią od 12 do 18 godzin na dobę, zależnie od wieku, a wypoczęty pies lepiej się uczy. Własne miejsce przydaje się także wtedy, gdy pies zwykle śpi przy opiekunie: ma gdzie odpocząć, kiedy nikogo nie ma w domu. AKC przytacza też badanie z 2017 roku (Mayo Clinic Proceedings), w którym pies śpiący w sypialni poprawiał sen ludzi, a pies śpiący w ich łóżku już nie.

Kilka legowisk w różnych miejscach domu zachęca psa, by odpoczywał na nich, a nie na kanapie czy fotelach, dzięki czemu mniej sierści trafia na meble. Nie daje to jednak gwarancji, że pies przestanie na nie wchodzić.

Rozmiar: pies musi się rozciągnąć

AKC podkreśla, że legowisko ma dawać psu więcej niż wystarczająco miejsca, by się wyciągnął, a duże psy potrzebują większych legowisk niż małe. Najprościej popatrzeć, jak pies śpi: jeśli lubi leżeć na boku z wyprostowanymi łapami, mierz legowisko do takiej pozycji, nie do psa zwiniętego w kłębek.

Legowisko można też włożyć do klatki kennelowej. Wtedy pies ma przytulną kryjówkę na chwile, gdy czuje się zestresowany. Uważaj tylko przy legowiskach ogrzewanych: w klatce pies musi mieć miejsce, by odsunąć się od źródła ciepła.

Wypełnienie i podparcie

Psy starsze, z chorobą zwyrodnieniową stawów, dysplazją stawów biodrowych i innymi problemami ze stawami potrzebują legowiska, które amortyzuje ciężar ciała i zmniejsza ból podczas snu i drzemek. Podparcie przydaje się też rozwijającym się stawom szczeniąt.

Legowiska ortopedyczne mają zwykle piankę typu „jajeczna” (egg-crate) lub piankę z pamięcią kształtu. Według AKC pianka z pamięcią kształtu mniej się zapada i odciąża miejsca ucisku u psów z bólem i stanem zapalnym stawów. AKC zwraca uwagę, że legowisko ortopedyczne może posłużyć psom w każdym wieku, a przy jego wyborze liczą się trwałość i łatwość czyszczenia.

Pokrowiec i pranie

Psy wnoszą do domu brud i pasożyty, np. pchły. AKC zaleca legowisko ze zdejmowanym pokrowcem, który można prać co tydzień, bo ogranicza to ilość sierści, łupieżu i zarazków. Dobrze, jeśli samo legowisko też nadaje się do prania i suszenia w pralce.

Ma to szczególne znaczenie przy starszych psach z nietrzymaniem moczu i przy szczeniętach, które dopiero uczą się czystości. W takich przypadkach najlepiej sprawdza się legowisko prane w pralce albo z wodoodpornym, zdejmowanym pokrowcem. Jeśli pies ma alergię, sam materiał legowiska nie rozwiąże problemu: częste pranie ogranicza sierść i łupież, a przyczynę alergii ustala lekarz weterynarii.

Typy legowisk i dla jakiego psa

  • Ortopedyczne: dla seniorów i psów z bólem stawów, ale też dla młodszych psów.
  • Poduszka: miękkie, puszyste legowisko dla psów, które lubią spać „jak na chmurze”.
  • Z wałkiem (typu donut): dla psów, które śpią zwinięte. Na brzegu mogą oprzeć głowę lub obolałe stawy.
  • Podniesione (leżanka na stelażu): pomaga psu się ochłodzić i wspiera stawy. Sprawdza się też na zewnątrz, o ile jest trwałe, przewiewne i łatwe do czyszczenia.
  • Z osłoną lub do zakopywania się: dla psów lękliwych i nerwowych oraz małych psów, które lubią wchodzić pod koc. Pies czuje się w nim jak w małej jamie.
  • Samonagrzewające: odbija ciepło ciała psa bez prądu. Przydaje się małym psom, szczeniętom i psom z pojedynczą okrywą włosa, które marzną także poza zimą.
  • Elektrycznie ogrzewane: może pomóc seniorom i psom z bólem stawów, ale wymaga nadzoru (szczegóły niżej).

Legowisko z osłoną daje psu nieśmiałemu stałe, bezpieczne miejsce, ale nie leczy lęku separacyjnego. Jeśli pies źle znosi samotność, porozmawiaj o tym z lekarzem weterynarii lub behawiorystą.

Bezpieczeństwo: pies gryzący legowisko i legowiska ogrzewane

Poważne ryzyko dotyczy psów, które przegryzają legowiska. Według podręcznika Merck Veterinary Manual niektóre psy połykają niestrawne przedmioty, a zatkanie światła jelita u psów najczęściej wynika właśnie z połknięcia ciała obcego. Częściej dotyczy to młodych psów dużych ras. Szczególnie groźne są ciała obce w formie nici lub sznurka, bo wiążą się z większym ryzykiem przedziurawienia jelita. Jeśli pies niszczy legowisko, wybierz model trwały, a uszkodzone legowisko wymień, zanim pies zje wypełnienie lub kawałki tkaniny.

Przy legowiskach elektrycznych AKC zaleca:

  • używać ich pod nadzorem, szczególnie u szczeniąt i seniorów, a na noc dawać psu zwykłe legowisko (takie zalecenie podaje główny lekarz weterynarii AKC, dr Jerry Klein);
  • wybierać przewód odporny na przegryzienie i trzymać go poza zasięgiem psa, szukać automatycznego wyłącznika i antypoślizgowego spodu;
  • psu, który gryzie albo ma trudność ze wstawaniem i zmianą pozycji, kupić raczej legowisko samonagrzewające, bez kabla;
  • nie dawać psu koca elektrycznego ani termoforu elektrycznego przeznaczonego dla ludzi.

Pies, który nie może łatwo wstać, może się na ogrzewanym legowisku przegrzać albo oparzyć. Przed zakupem takiego legowiska warto zapytać lekarza weterynarii, czy w ogóle jest twojemu psu potrzebne.

Źródła