Kalendarz szczepień psa: terminy od daty urodzenia

Szczenię zaczyna szczepienia podstawowe w wieku 6-8 tygodni, kolejne dawki dostaje co 2-4 tygodnie, a ostatnia z serii powinna przypaść nie wcześniej niż na 16. tydzień życia - tak zalecają wytyczne WSAVA z 2024 roku. Szczepienie przeciw wściekliźnie jest w Polsce obowiązkowe i według ustawy trzeba je wykonać w ciągu 30 dni od ukończenia przez psa 3. miesiąca życia. Wpisz niżej datę urodzenia psa, a kalendarz pokaże zakresy terminów ze źródeł.

Jak czytać te terminy

To zakresy wieku z wytycznych, a nie daty obowiązujące każdego psa. Autorzy WSAVA zaznaczają, że ich zalecenia nie są obowiązkowym standardem opieki i można je dostosować do lokalnych warunków, więc lecznica może zaproponować inne odstępy.

Szczepienia podstawowe szczeniąt

WSAVA zaleca pierwszą dawkę szczepionki podstawowej (przeciw nosówce, adenowirusowi i parwowirozie) w wieku 6-8 tygodni, a potem kolejne co 2-4 tygodnie do 16. tygodnia życia lub dłużej. Szczepienie częściej niż co 2 tygodnie nie jest zalecane.

Powodem jest odporność odebrana od matki: jej poziom różni się między miotami i w obrębie miotu, a przeciwciała matczyne mogą unieczynnić szczepionkę, więc bez badania krwi nie da się przewidzieć, od kiedy szczenię zareaguje. Według WSAVA najważniejsza jest dawka podana w wieku 16 tygodni lub później, bo wtedy u większości szczeniąt przeciwciała matczyne już wygasły. Przy szczególnie wysokim ryzyku seria może trwać do 20. tygodnia.

WSAVA uważa wczesną socjalizację za niezbędną i wskazuje, że można ją prowadzić w trakcie serii; według cytowanego badania ryzyko parwowirozy na zajęciach socjalizacyjnych jest niskie. Warunek WSAVA: szczenię z niedokończoną serią należy socjalizować w kontrolowanych warunkach, unikać miejsc poza domem, które mogą być zanieczyszczone, i dopuszczać tylko kontakt ze zdrowymi szczeniętami oraz w pełni zaszczepionymi dorosłymi psami.

Dawka przypominająca i kolejne szczepienia

Po serii szczenięcej WSAVA zaleca test serologiczny wykonany co najmniej 4 tygodnie po ostatniej dawce (czyli od 20. tygodnia życia) albo dodatkową dawkę w wieku 26 tygodni lub krótko po nim (to około 6 miesięcy). To zastąpiło dawniejszą dawkę w wieku 12-16 miesięcy, ale nie wyklucza kontroli zdrowia około roku.

Gdy pies zareagował na szczepienie, kolejne dawki przeciw nosówce, adenowirusowi i parwowirozie podaje się według WSAVA nie częściej niż co 3 lata (szczepionka przeciw leptospirozie jest w tabeli WSAVA powtarzana co roku); można je zgrać z kontrolą w wieku 3 lat. Szczepionki inaktywowane chronią według WSAVA krócej niż żywe, więc odstęp zależy od preparatu.

Wścieklizna: obowiązek z ustawy

Art. 44 ustawy z 21 listopada 2025 r. o zdrowiu zwierząt (Dz.U. 2025 poz. 1795, w mocy od 18 marca 2026) mówi, że psy powyżej 3. miesiąca życia podlegają obowiązkowemu szczepieniu przeciw wściekliźnie. Opiekun ma zaszczepić psa w ciągu 30 dni od ukończenia przez niego 3. miesiąca życia, a potem nie rzadziej niż co 12 miesięcy od ostatniego szczepienia. Szczepi lekarz weterynarii na koszt opiekuna, który dostaje zaświadczenie. WSAVA przypomina, że przepisy lokalne mają pierwszeństwo.

Terminy w skrócie

Zakresy ze źródeł w jednym miejscu, bez kalkulatora:

Odrobaczanie szczeniąt i dorosłych psów

Według przewodnika ESCCAP (wydanie siódme, czerwiec 2025) szczenięta należy odrobaczać po raz pierwszy w 14. dniu życia, a potem co 2 tygodnie aż do 2 tygodni po odsadzeniu. Gdy ryzyko zakażenia utrzymuje się (przykładem jest wybieg dla szczeniąt), ESCCAP zaleca leczenie raz w miesiącu do ukończenia 6. miesiąca życia. ESCCAP podkreśla, że zakażenia glistą Toxocara mają wysoki potencjał odzwierzęcy: larwy mogą wędrować w organizmie człowieka i poważnie mu zaszkodzić.

Pierwsze leczenia przypadają, gdy szczenię jest jeszcze przy matce, więc przy odbiorze psa zapytaj, kiedy było odrobaczane. U psów dorosłych ESCCAP zaleca indywidualną ocenę ryzyka. Gdy ryzyka nie da się ocenić, ogólna rekomendacja to co najmniej 4 razy w roku albo badanie kału i leczenie według wyniku. Preparat i dawkę dobiera lekarz weterynarii.

Szczepionki niebędące podstawowymi

WSAVA opisuje też szczepionki dodatkowe, które lekarz może zalecić zależnie od stylu życia i miejsca zamieszkania psa. Najczęściej stosowane są przeciw Bordetella bronchiseptica i wirusowi paragrypy, a stosowanie szczepionki przeciw boreliozie WSAVA nazywa kontrowersyjnym, bo ważniejsza jest ochrona przed kleszczami. Większość takich szczepionek trzeba powtarzać co roku.

Leptospirozę WSAVA zalicza do szczepień podstawowych tam, gdzie choroba występuje u psów, znane są zarażające serogrupy i dostępne są odpowiednie szczepionki. Szczepionkę przeciw leptospirozie WSAVA zaleca powtarzać co roku. Czy dotyczy to okolicy Twojego psa, ocenia lekarz po rozmowie z opiekunem.

Kiedy odłożyć szczepienie

Merck Veterinary Manual zaleca stosować się do instrukcji producenta i nie szczepić zwierząt wyraźnie chorych. WSAVA nie zaleca szczepienia chorych psów żyjących w typowych domach niektórymi szczepionkami żywymi. Jeśli pies przed wizytą źle się czuje, powiedz o tym lekarzowi, który zdecyduje, czy szczepić. Pies dorosły, który był szczepiony zgodnie z wytycznymi, a po szczepionce żywej podstawowej miał ciężką reakcję (np. rozległą pokrzywkę, obrzęk twarzy, anafilaksję), według WSAVA nie zawsze musi dostać kolejną dawkę; lekarz może zaproponować badanie przeciwciał. O tym decyduje lekarz, a przy szczepieniu przeciw wściekliźnie trzeba to uzgodnić także z właściwymi organami, bo obowiązuje ustawa.

Źródła

• Guidelines for the Vaccination of Dogs and Cats, 2024 - WSAVA, Journal of Small Animal Practice
• Odrobaczanie psów i kotów, przewodnik ESCCAP 01, wydanie siódme, czerwiec 2025 - ESCCAP
• Ustawa z dnia 21 listopada 2025 r. o zdrowiu zwierząt, art. 44 (Dz.U. 2025 poz. 1795) - API ELI Sejmu RP
• Vaccine Failure and Other Adverse Events in Animals - Merck Veterinary Manual
• Vaccines (Special Pet Topics) - Merck Veterinary Manual