Przelewanie w brzuchu psa - co oznacza i kiedy powinno niepokoić?

Opublikowano Aktualizacja 4 min czytania
Biało-rudy pies z otwartym pyskiem patrzący w górę na tle jesiennych liści

Przelewanie, burczenie i bulgotanie w brzuchu psa to zwykle borborygmy, czyli odgłosy gazu przesuwającego się przez jelita. Według Hill’s Pet Nutrition często bywają normalne, a ich typowe przyczyny to głód i połykanie powietrza przy szybkim jedzeniu. Natychmiastowej pomocy wymaga natomiast pies z rozdętym, bolesnym brzuchem, który raz po raz próbuje wymiotować i nic nie zwraca, bo to może być skręt żołądka.

Skąd biorą się odgłosy w brzuchu

Weterynarz dr Laci Schaible, autorka poradnika Hill’s, wskazuje dwie zwykłe przyczyny:

  • połykanie powietrza - im szybciej pies je, tym więcej powietrza połyka, a to, które nie zostanie odbite, przesuwa się dalej przez przewód pokarmowy;
  • głód - gdy żołądek się opróżnia, wydzielają się soki trawienne, a ich przesuwanie się w jelitach daje znane „burczenie z głodu”.

Według Hill’s rzadziej za głośną pracą jelit stoi problem zdrowotny: nowa karma lub nowy lek, stres, pasożyty jelitowe, nieswoiste zapalenie jelit, choroby hormonalne, niedrożność przewodu pokarmowego, nowotwór jelit albo zjedzenie czegoś toksycznego.

Co możesz zrobić, gdy pies poza tym jest zdrowy

Jeśli pies je łapczywie, pomóc może miska spowalniająca jedzenie, a części psów służą częstsze, mniejsze posiłki. Unikaj też intensywnego wysiłku tuż po jedzeniu i picia dużych ilości wody zaraz po wysiłku - to zalecenia, które Merck Veterinary Manual podaje psom narażonym na skręt żołądka. Nie odstawiaj psu wody na własną rękę: przy wymiotach może to pogłębić odwodnienie. O ewentualnym wstrzymaniu karmienia i o diecie decyduje lekarz.

Kiedy przelewanie idzie w parze z chorobą

Do lekarza trzeba się wybrać, gdy odgłosom z brzucha towarzyszą inne objawy: słabszy apetyt, mniej energii, luźne stolce, wymioty, ślinienie się, niepokój albo przygarbiona postawa „modlitewna” z zadem uniesionym wyżej niż przód ciała, która świadczy o bólu brzucha.

Kilka chorób, przy których brzuch „pracuje”, wymaga szczególnej uwagi:

  • Niedrożność przewodu pokarmowego, np. po połknięciu zabawki lub innego przedmiotu, daje zwykle apatię, brak apetytu i wymioty, czasem ból i powiększenie brzucha. Pies może nie móc przestać wymiotować, a bez leczenia stan szybko staje się zagrożeniem życia. Powiedz lekarzowi, jeśli w domu zginęła zabawka, skarpetka czy sznurek.
  • Krwotoczne zapalenie żołądka i jelit zaczyna się nagle: wymioty i krwawa biegunka u psa, który dotąd był zdrowy. Według Merck Veterinary Manual predysponowane wydają się młode psy ras miniaturowych i toy (m.in. yorkshire terriery, pinczery miniaturowe, pudle miniaturowe, maltańczyki, sznaucery miniaturowe), a silne odwodnienie może doprowadzić do wstrząsu.
  • Pasożyty jelitowe, np. glisty, u szczeniąt mogą powodować biegunkę, słaby wzrost i powiększony, wzdęty brzuch, choć często nie dają żadnych objawów. Rozpoznaje się je badaniem kału.

Wymioty, które powtarzają się częściej niż raz lub dwa razy na dobę albo którym towarzyszy krew, ból brzucha, apatia, odwodnienie, osłabienie, gorączka lub chudnięcie, wymagają dokładnego badania.

Rozdęty, bolesny brzuch i próby wymiotów: podejrzenie skrętu żołądka

Rozszerzenie i skręt żołądka (GDV) to stan bezpośrednio zagrażający życiu. Żołądek obraca się wokół własnej osi i wypełnia gazem, czasem także płynem. Typowe objawy to niepokój, wyraźny dyskomfort, szybki oddech, ból i powiększenie brzucha, powtarzane próby wymiotów bez efektu i nadmierne ślinienie się. Pies często zjadł wcześniej duży posiłek, a potem był aktywny.

Według Merck Veterinary Manual ryzyko dotyczy przede wszystkim dużych psów o głębokiej klatce piersiowej, m.in. dogów niemieckich, owczarków niemieckich, bernardynów, dobermanów, seterów irlandzkich, wyżłów weimarskich i pudli dużych. Zwiększają je także stres, karmienie raz dziennie, sucha karma, szybkie jedzenie, wiek oraz przypadki GDV u bliskich krewnych psa. Według Merck około 25-30% psów umiera z powodu tej choroby, a szybka pomoc weterynaryjna poprawia szanse na przeżycie. Przy takich objawach nie czekaj i nie próbuj domowych sposobów, tylko od razu jedź do lecznicy, także w nocy.

Szczenię z biegunką lub wymiotami

U szczeniąt nie ma miejsca na obserwację „do jutra”. Według Merck parwowiroza dotyczy głównie szczeniąt i psów niezaszczepionych. Zaczyna się niecharakterystycznie (apatia, brak apetytu, gorączka), a w ciągu 1-2 dni pojawiają się wymioty i krwawa biegunka. Większość psów wraca do zdrowia przy odpowiednim leczeniu, ale niektóre umierają w ciągu kilku godzin od wystąpienia objawów. Szczenię z biegunką lub wymiotami powinien od razu obejrzeć lekarz.

Źródła